اگه ازتون بپرسن اسم بازیگرهای ایرانی رو که می شناسید بگید حتما تعداد زیادی رو نام می برید. حالا چندتا نقاش ایرانی رو می شناسید؟ یا موسیقی دان؟ مجسمه ساز؟ و سایر هنرمندهایی که چون جلو دوربین نیستن دیده نمی شن!
   متاسفانه ما شناخت بسیار کمی از هنرمندهای کشورمون و آثار و سبکهاشون داریم. قشر مظلومی که علی رغم پتانسیل هاشون دیده نمی شن و به سختی می تونن اعلام وجود کنن.
   آیا هنر دست غربی هاست و ما باید دنباله رو اونها باشیم؟ یعنی تو هشتاد میلیون نفر آدم نمیشه نوابغ هنری وجود داشته باشه؟ مسلما هستن ولی یا خودشون هم نمی دونن که همچین استعدادی دارن یا اگرم بدونن هیچ کی روشون سرمایه گذاری نمی کنه. واقعیت تلخ اینه که به زندگی عادی شون ادامه می دن و آخرشم بدون اینکه کسی اونارو شناخته باشه از دنیا می رن.
   با این نظر موافقید که اهالی هر منطقه رسالت شناخت و تعمیم هنر اون مکان رو دارن یا این مسئولیت می تونه بردوش هر کسی باشه و شخص می تونه هنر جای دیگه ای رو دنبال کنه؟
خلاصه کلام: آیا باید بین منطقه جغرافیایی و هنر رابطه ای وجود داشته باشه؟
مثلا چون من تو ایران به دنیا اومدم باید ... ؟