سلام؛ شما رو به دیدن چند تا عکس از سفری که اواسط آذر به ابیانه، کاشان و نیاسر (از طرف دانشگاه) داشتیم، دعوت می کنم.


اولش تو راه بودیم و از دشت های آشنای ایرانی عبور می کردیم.


برای خوردن نهار در این محل بسیار زیبا و روح نواز توقف کردیم...


اینجا ابیانه ست.

بکر بکر، هم طبیعتش، هم بافت روستاییش، حتی پوشش مردمانش. به نظرم باید به مقاومت مردمش در برار تغییرهای نا به هنجار امروزی آفرین گفت. مسئله ای که موجب جذب گردشگران به این ناحیه شده. آدم با دیدن این جور مکانها امیدوار میشه که هنوز جایی هست که در اون به فرم ها و فرهنگ گذشته به وسیله ی انتقالشون در طول زمان ارج نهاده می شه. حالا عکس هاشو ببینید:





کاشان

تپه های سیلک



خانه های کاشان



بخش هشتی خانه (ورودی)


به این می گم تجلی هندسه



نیاسر

آتشکده نیاسر


آبشار نیاسر


تعداد عکس هایی که در این سفر گرفتم خیلی کم بود و مسلما این چند تایی هم که گذاشتم تو وبلاگ نمی تونه گزارش کاملی باشه. امیدوارم خوشتون بیاد، اگرم راجع به نحوه ی عکاسیم نظر بدید و ایراداشو بگید خیلی خوشحال می شم.

راستی تو سفر همکلاسی هامو می دیدم که خیلی ذوق و شوق اینو داشتن که خودشن فیگور عکس باشن و بقه چیزا می شد پس زمینه... . شاید برا اینکه بعدا خاطرات سفرو بهتر مرور کنن!

نمی دونم... .نظر شما چیه؟